We wilden allemaal Netflix zijn, wie willen we als volgende zijn?

Ik realiseerde me onlangs dat er een aspect van GenAI-tooling is waar niet veel over gesproken wordt , en ik denk dat dat belangrijk is voor de richting die we als industrie opgaan. Voordat ik in detail treed, wil ik eerst wat achtergrondinformatie geven.

Onze branche was lange tijd (overmatig) gefocust op het navolgen van de werkwijzen van grote techbedrijven. "Laten we net als Netflix worden!" - dat was een veelgehoorde uitspraak. Zelfs als we het niet hardop zeiden, straalden onze gesprekken, onze koers, ons ontwerp en onze toolkeuzes die uitdrukking uit.

Natuurlijk was er altijd wel een groep mensen die zei: "tja, dat hangt ervan af; we zijn geen Netflix, toch? Dus misschien doen we dingen wel eenvoudiger?" . Maar zelfs zij zeiden dingen als : "Ik ben geen fan van microservices, maar er zijn wel degelijke scenario's voor" . De zachte macht van de grote techbedrijven was sterk.

Tot op zekere hoogte leidde het blindelings kopiëren van hun werkwijzen tot overengineering, overbezetting en overdreven complexe operationele zaken (hallo, Kubernetes!). Het had zelfs invloed op werving en selectie met vreemde praktijken zoals LeetCode- of systeemontwerp-interviews…